Bebeğim!!!

Canım benim,
Seni beklemek heyecanlı olduğu kadar da sıkıcı :) Günler hem geçmek bilmiyor, hem de bir bakıyorsun aylar geçmiş :S Bacaklarım, sırtım, belim her yerim acayip ağrıyor. Özellikle gece uyumaya çalışırken ağrılarım artıyor. Bacaklarım için neler denemedim ki: ayaklarımın altına katladığım ikinci bir yorganı koydum, kanepede yattım, bacaklarımı komple babişkonun üstüne doladım... Olmuyor kuzum, geçmiyor. Bir şekilde sızana kadar dönüp duruyorum yatakta. Babişkon da benim ağrılarımdan nasibi alıyor böylece...

Bu şehir beni gerçekten yormaya başladı tatlım. Yıllar önce neden buradan kaçmak istediğimi ve kaçtığımı tekrar hatırladım. İstedikleri kadar raylı sistem yaptık desinler, trafik yine aynı trafik. Asla çözülmeyecek bir sorun. Evden dışarı adım atmaya, hatta evimize -normal şartlarda- 15 dk mesafedeki AVM'ye bile gitmeye korkar olduk. Senin burada büyümeni hiç mi hiç istemiyorum. Umarım çıkış yolunu buluruz ve sen temiz bir çevrede, doğayı tanıyarak büyüyebilirsin. Babanla çok güzel hayallerimiz var. Umarım bunları gerçekleştirebiliriz :)

Annişkonun yine sırtı tutuldu bebeğim!! İçeri geçip uzanmam gerek. Şimdilik hoşçakal!

Seni çok seviyorum!!